FIRATO

Willem van der Bijl

wie kent nog de FIRATO? Toen ik mijn technische opleiding volgde, was dit dé beurs voor allerlei ontwikkelingen op het gebied van audio- en videoapparatuur. De beurs door Fabrikanten en Importeurs van RAdiotoestellen en Technische Onderdelen was tweejaarlijks en startte al in 1950. Ik bezocht ze voor het eerst in de RAI twintig jaar later. De stroomversnelling van deze sector was toen al ingezet. Een belangrijke editie was die in 1967 toen de kleurentelevisie werd geïntroduceerd, maar elke keer werd er wel een belangrijke doorbraak tentoongesteld. Jaren later bleek wel of de technologie het ‘gehaald’ had.

Ik vond de miniaturisering heel indrukwekkend en weet nog goed dat een exposant me een radiootje ter grootte van een pakje lucifers toonde. Hij zei dat het ding nog veel kleiner kon zijn, maar dat de producent aanliep tegen de grens van de ‘bedienbaarheid’. De mensenhand was immers te groot om nóg kleinere knopjes voor zenderkeuze en volume te kunnen bedienen. Logisch toch?

Verkleining is in deze sector sindsdien een bepalende factor geweest. De transistor heeft daar weer een heel belangrijke stap in gezet. Vervolgens de microprocessor en de IC’s. En wat bedienbaarheid betreft heeft het touchscreen een belangrijke bijdrage geleverd. De draadloze communicatie maakt het nu mogelijk om allerlei apparaten in onze omgeving, of op afstand, te bedienen. De smartphone of tablet blijkt een geweldige HMI. Laatst zag ik op tv een proefpersoon een klein apparaatje doorslikken waarin een camera waarmee het menselijke verwerkingsproces van voedsel en drank zichtbaar gemaakt kon worden. Indrukwekkend en leerzaam. Alles dankzij de miniaturisering en draadloze communicatie. Eerder schreef ik er al over.

Het gaat niet lang meer duren of we voeren apparaatjes aan chemische processen en volgen, heel primair, het ontwikkelproces in de bron. Alle instrumenten die we nu gebruiken meten variabelen die een relatie hebben met het proces, maar die niet de feitelijke moleculaire veranderingen volgen. De technieken zijn beschikbaar. Misschien dat er nog wat moet worden gewerkt aan speciale sensortechnieken, maar de camera’s zijn er al. En beeld, liefst microscopisch, geeft al heel veel informatie waarmee heel veel te leren valt. Dat bleek wel toen de expert de beelden in de slokdarm met groot enthousiasme analyseerde. Het leverde misschien niet direct nieuwe feiten, maar zeker een veelvoud van informatie over het proces én over de omgeving waarin dat proces plaatsvond. De moderne procesinstallatie wordt hiermee drastisch anders. Ik blijf de ontwikkelingen volgen.

Willem van der Bijl