Energiegebruik

Willem van der Bijl

Ze zijn er, ze liggen op ons dak, de zonnepanelen. We zijn nu officieel, althans voor de staat, producent van elektrische energie en krijgen als ‘ondernemer’ de btw op het aankoopbedrag als een soort subsidie terug. We gaan nu anders met het gebruik van onze elektrische apparaten om; zo veel mogelijk ‘draaien’ als de zon schijnt. Het gevoel is goed. We zijn groen bezig, we dragen effectief bij aan het terugdringen van de CO2-uitstoot.

De slimme meter geeft daadwerkelijk door middel van een pijl de energierichting aan, het huis in of het huis uit. Maar de meter loopt niet achteruit bij overproductie van onze panelen. Dat is jammer. Aparte telwerken registreren de gebruikte en de teruggeleverde energie. Op die manier kunnen er aparte tarieven gebruikt worden. Of mét en zonder btw. Het net is ingericht om stroom van één of meerdere centrales te leveren aan de gebruikers. Ik vertrouw erop dat het goed gaat en dat de overtollige energie van ons dak door de omliggende buren wordt opgebruikt. Daar zal de energieleverancier geen last van hebben. Althans, dat is dan energie die zij niet hoeven te leveren. Maar de (slimme) meter van onze buren registreert gewoon de binnenkomende energie, van onze panelen. En zij moeten er bij hun leverancier gewoon voor afrekenen. Of is dat niet zo? Toch nog maar eens uitzoeken.

In ieder geval is het zo dat wat wij van de zon halen niet door de energiecentrale(s) hoeft te worden geproduceerd. En dat is een goede ontwikkeling. Maar wat als iedereen panelen gaat plaatsen? Dan gaat de omzet van de energieleveranciers wel drastisch omlaag, en dat kan natuurlijk niet. Vermoedelijk wordt er dan niet meer terugbetaald voor het terugleveren. Want er moet natuurlijk een bepaalde hoeveelheid ‘basisenergie’ beschikbaar zijn voor het moment dat de zon niet schijnt. Maar dan hebben we natuurlijk nog de windenergie. Ook dat is gebaseerd op een natuurfenomeen en is niet altijd beschikbaar. Eerder was me opgevallen dat zelfs bij stevige wind de windmolens stilstonden. Bij navraag bleek de reden dat als ze teveel terugleveren aan het energienet, ze worden stilgezet. Daar schrok ik wel van. Het ‘net’ is dus niet van voldoende capaciteit. Tsja, wat moet je met te veel energie? Opslaan natuurlijk, in grote batterijen. Iets voor Elon Musk, die daarmee in Australië aan het experimenteren is.

De windmolen is natuurlijk wel een heel ‘groen’ symbool, wind is gratis, én geen CO2-uitstoot. Ik vind overigens niet dat we de zee ermee vol moeten zetten. Laten we ons eerst bezighouden met het terugdringen van de eigen energie-opname uit het net door minder gebruik en eigen productie. Het uitlezen en in beeld brengen daarvan via een ‘gebruiksmanager’ op een aantrekkelijk en overzichtelijk dashboard zou goed zijn. De energieleverancier werkt daar in beperkte mate aan mee. De slimme meters die wij in huis hebben voor elektriciteit en warmte - we hebben geen gas - zijn nog niet zo ‘open’ dat we er zo bij kunnen. Met de moderne ‘smart meters’ in de industrie zouden we toch heel gemakkelijk een actueel energie-inzicht moeten kunnen hebben. Een interessante taak voor de leveranciers, maar ook voor de gebruikers. Een handige hulp is www.energieverbruiksmanagers.nl. Word ook energieproducent, het levert direct wat op.