Anders dan anders

Janet Kooren

We zoeken allemaal naar manieren om dingen anders te doen. Om te blijven verbeteren, om te blijven verrassen, om de concurrentie voor te blijven. Deze editie staat er bol van. Organisaties die anders omgaan met productontwikkeling om sneller te kunnen reageren op de markt. Traditionele bedrijven die bezig zijn met relevant blijven om de volgende honderd jaar ook voorop te kunnen lopen. Nieuwe manieren van regeneratieve energie toepassen in projecten.

Maar ook evenementen zijn bezig met soms zelfs disruptief organiseren. Zo waren we op de Aquatech waar de organisatie een gladiatorenspektakel poogde te organiseren. En in ieder geval enthousiaste reacties kreeg van doorgewinterde congresgangers. Ook bij het hydrauliekcongres van de Feda wilde men van het zitvlees af. Naar buiten, de diepte in, praktijk ervaren.

Soms zijn veranderingen dus ingegeven door de wens te verrassen, soms door de noodzaak om dingen anders te doen, puur om te overleven. Zoals ook de key-note-spreker tijdens DFPTC adviseerde: vernietig jezelf voordat een ander het doet. Als jij niet zorgt dat je klaar bent voor de toekomst, dan ga je het uiteindelijk niet redden.

Zo aan het einde van het jaar zal ik je een persoonlijk inkijkje geven. Ik ben inmiddels de vijftig gepasseerd en altijd een vlotte chauffeur die netjes, maar toch heel beslist in het verkeer altijd op de snelheidslimiet rijdt. Of nét iets erboven, vooruit. Maar, eerlijk is eerlijk, er zijn weinig chauffeurs beter dan ik, dan vinden we allemaal toch? Maar nu de snelheidslimiet - hét paradepaardje van de Vroem-partij - naar beneden gaat om ons land in beweging te houden, denk ik: waarom ook eigenlijk niet?

Ik begon alvast ‘het goede voorbeeld’ te geven. Tja, je bent betweter, of je bent het niet. En wat schetst mijn verbazing? In plaats van gehaast en precies op tijd mijn bestemming te bereiken, kom ik nu ontspannen en ruim op tijd aan. Zou het een mindfuck zijn? Dat als je langzamer rijdt, je sneller op je bestemming bent? En deskundigen verwachten dat de files zelfs zullen verminderen als we ons met zijn allen een beetje aan die honderd kilometer per uur houden. Lijkt me op zich logisch.

Dus ik ben veranderd van een stevige rijder in een rustige en overwogen verkeers­deelnemer. Wat overigens niet wegneemt dat ik heus nog wel de kortere weg zal proberen te nemen. Want achter aansluiten in de rij…. Brrrr.

Janet Kooren