Als het stuur om moet

Essity1

Wat als je concurrenten productiever zijn? Betere resultaten halen? En domweg harder gaan dan jij? Al in de jaren negentig constateerde het management van Essity dat er iets moest veranderen. En dat ‘iets’ zat hem niet in meer medewerkers. Daar trek je nu eenmaal niet zo makkelijk een blik van open en als ze hard werken, is ‘nog harder werken’ niet echt motiverend. Nee, dat ‘iets’ zat hem in het efficiënter omgaan met wat je hebt. Mensen, middelen en materialen. Slim kijken naar efficiëntie.

En daar waar vaak de mens de zwakste schakel was, is hij hier de sterkste gebleken. Want natuurlijk is er in den beginne weerstand. Weerstand bij mensen die hun eigen rol zien veranderen en niet zeker weten of die nieuwe rol wel bij ze past. En pakt een verandering wel uit zoals je dat voor ogen hebt? Inmiddels zijn we ruim twintig jaar verder en Cindy Scheenen vertelt over de laatste tien jaar en hoe die mens nu binnen de fabriek opereert. Of laten we zeggen functioneert. Laten we in de fabriek waar Tena-producten worden gemaakt, vooral geen dubbelzinnige betekenissen gebruiken.

Machinecoach

De functie van Cindy heet vandaag de dag Department Manager. Ze stuurt verschillende Area Leaders aan die voor­heen machinecoach heten. Een naam die ons nogal intrigeerde toen we die voor de eerste keer hoorden. Werden hier nou de machines aangemoedigd beter hun best te doen? Dat ze het hoofd niet moeten laten hangen en gecomplimenteerd worden bij een foutloze shift?

Nee, het zijn coaches die een productieteam stimuleren, begeleiden, informeren, adviseren, trainen en analyseren. Cindy: “Per lijn werken we in shifts met zelfsturende multi­disciplinaire teams. Zij verzorgen alles van operatie tot onderhoud en procesverbetering. Ze maken ook zelf de ploegenroosters en er wordt een groot beroep gedaan op hun eigen verantwoordelijkheid. Er zijn natuurlijk kaders waarbinnen die zelfsturing moet functioneren, bijvoorbeeld als het gaat over veiligheid en kwaliteit. En als coach geef je die kaders aan en faciliteer je de teams, zodat ze alle taken ook goed kunnen uitvoeren.”

Bakken aan technologie

Tijdens de rondleiding in de fabriek is te zien hoe complex het proces van het maken van incontinentiemateriaal wel niet is. Van het dragermateriaal tot aan de verpakte dozen voor de retail, alles gebeurt met hoge snelheid en hoogstaande technologie. Op het dragermateriaal wordt absorptiemateriaal uit meerdere lagen aangebracht, worden elastische banen ingenaaid, openingen uitgesneden, exemplaren losgesneden, naden gedicht - zowel met lijm als met ultrasoontechnieken, en wordt klittenband aangebracht, gevouwen, gecomprimeerd en verpakt. En dat alles inline gecontroleerd met vision. Techniek genoeg dus! Daarom is er voor elke twee productie­lijnen één ondersteuningsteam, met daarin een machinecoach, een electrical engineer, een mechanical engineer en een process engineer.

“Toen ik hier begon was eigenlijk het hele traject al achter de rug, dus in de ruim negen jaar dat ik hier nu werk, is de bedrijfscultuur altijd al zelfsturend geweest”, vertelt Cindy. “Alle bekende technieken zijn de revue gepasseerd. Lean, 5S, Six Sigma, noem ze allemaal maar op. En uit iedere methode pik je iets op. En aspecten van die eerste methodieken zijn nog steeds zichtbaar. Ik ben hier zelf begonnen als machinecoach en nu heb ik de leiding over twee grote productieblokken met meerdere lijnen. In de structuur waar wij mee werken, vraagt dat meer soft skills dan hard skills. Als je daar niet over beschikt, dan ben je natuurlijk geen goede gespreks­partner. Want om te helpen bij het nemen van beslissingen en het aansturen heb je echt wel technische kennis nodig.”

Of ze het niet zonde vindt dat ze na haar uitgebreide technische opleiding - chemische procestechnologie - nu vooral de soft skills gebruikt? “Nee, ik vind het geweldig om met mensen samen resultaat te bereiken. Ik ben dan wel niet meer de hele dag bezig met chemische formules, maar ik merk wel dat je die kennis gewoon voortdurend in je achterhoofd gebruikt. Ik ben als vanzelf gegroeid in mijn functie, dat is heel natuurlijk verlopen en binnen het bedrijf is de ruimte om je steeds verder te ontwikkelen. En deze rol ligt mij heel goed. Samenwerken en aandacht hebben voor de rol van het individu. Ik ben een grote fan van het zelfsturende principe, je gebruikt de kracht van de mensen en legt de verantwoordelijkheid bij hen neer. En daarbij kan ik in mijn rol mensen helpen om verder te komen.”

Sturen

Sturen doet ze op structuren, feiten en data. “Het voordeel van werken in een technische omgeving is, dat mensen over het algemeen al heel erg to-the-point zijn.” Een gemiddelde werkdag bij Essity start met het dagelijks ochtendoverleg. “Iedere vergadering, in ons hele concern, dus ook het ochtendoverleg, start met het onderwerp veiligheid. Dat staat als prioriteit ver boven alle andere onderwerpen. Dat moet ook wel in een productieomgeving met dergelijke grote en complexe machines. In het ochtendoverleg worden alle getallen van de afgelopen vierentwintig uur gedeeld. Iedere ploeg draagt die informatie over aan de volgende. In dat ochtendoverleg wordt besproken wat er is gerealiseerd, of er verliezen of problemen zijn geweest en wat er wel en niet is gelukt. Een operator kan in dat overleg om hulp vragen om zo de komende 24 uur te waarborgen.”

Essity2

In een productieteam zijn rollen toebedeeld. Ieder lid van het team heeft zijn eigen ‘ster-rol’. Zo is er een technische operator, een resource operator en een process operator. In dat ochtendoverleg wordt bijvoorbeeld ook gekeken met de engineers of er bijsturing nodig is of dat de bezetting op orde is. Bij ziekte bijvoorbeeld, wordt hier gelijk functioneel gestuurd. Er is afstemming over wie wat gaat produceren, of er zaken zijn die moeten escaleren of niet. Het is eigenlijk voor iedereen een ijkpunt waar de hele dag op draait.”

Tijdens een rondleiding krijg je vaak wel een indruk van de sfeer in een bedrijf. Loopt alles geolied, is men gestrest, is het allemaal strak ingeregeld of doet iedereen zijn ding en dat loopt. Als een zonnetje. Bij Essity is dat laatste zeker het geval.

Janet Kooren